Ýnsanlar tarih boyunca kuraklýk, savaÅŸ ya da etnik temizlik tehdidi yüzünden göç etti. Kimse zenginlik yüzünden yerini yurdunu tek etmedi. Ýsveç'in kuzey kutup dairesi içinde kalan Kiruna kenti ise bu kuralý bozup zenginlik yüzünden göçe hazýrlanýyor. Bitti zannedilmiÅŸti...
BBC'de yer alan habere göre kentin yanýbaÅŸýndaki daðdan çýkarýlan demir cevherinin tükendiði sanýlýyordu ancak birkaç yýl önce maden damarlarýnýn kentin altýna doðru uzandýðý saptandý.
Dað eðilmeye baÅŸlayýnca...
üstelik yeni keÅŸfedilen damarlarýn bir asýrdýr çýkarýlan madenden daha fazla olduðu anlaÅŸýlýnca kenti olduðu gibi taÅŸýmaktan baÅŸka çare olmadýðýna karar verildi.
Yeraltýnda açýlacak damarlarýn sarsýntýlara neden olacaðýný hatta yanýbaÅŸlarýnda içi delik deÅŸik edilmiÅŸ daðýn bile eðilmeye baÅŸladýðýný söyleyen kent halký ayaklarýný yere saðlam basabilmek için fazla uzak olmayan yeni yerleÅŸim bölgesine göç etmekten baÅŸka çare olmadýðýnýn bilincinde.
Maden ile yaÅŸayanlar
Kiruna kentinin kuruluÅŸu da demir madeniyle baðlantýlý. Dünyanýn en modern ve en büyük yeraltý madeninin geçmiÅŸi bir asýrdan biraz fazla. 1898 yýlýnda, Kirunavaara adlý daðýn manyetik bir çekim gücü olduðu, daðin yüzeyinde sert tabakalar bulunduðu anlaÅŸýldý. Hemen ardýndan, yüzeydeki maden cevheri belirli bir iÅŸlemden geçirilip demir olarak kullanýlmaya baÅŸlandý. Zamanla Kiruna'dan elde edilen demir cevherinin üstün kalitede olduðu anlaÅŸýldý. Bu demir cevherinden elde edilen Ýsveç çeliði de dünyada ün saldý.